NEDEN OYUN OYNUYORUZ

Level / Temmuz 2017

“Şu oyunlara harcayacağın vakti derselerine harcasan profesör olmuştun!” “Bizim çocuk da bütün gün bilgisayar başından kalkmıyor valla.” “Kazık kadar adam oldun, hala oyun mu oynuyorsun?” ve daha niceleri…

Biz, bilgisayar oyunu (ya da herhangi bir platformdaki dijital oyunları) severler neler duyduk, ne suçlamalara maruz kaldık… Genelde sesimizi çıkarmayıp “Ehehühe öyle değil ama ya” diye kem küm ettik. Biz, boynu bükük… Tamam tamam, abartmayacağım. Tam eş dost baskısına alışmıştık ki bir de “Dijital oyunlar insanları aptal yapıyor,” gibi alakasız ithamlarda bulunan öteki insanlar çıktı piyasaya. Hayır, sanki PlayStation oynamayan kişi her gün kuantum teorisi üzerinde çalışıyor da bir tek biz, Call of Duty ile falan vaktimizi boşa harcıyoruz. Gerçi şu an burada, dijital oyunlar bizi aptal mı yapıyor, beynimizi mi bulandırıyor, yıkıyor mu ne yapıyor, bunlardan bahsetmeyeceğim. (Yine de beyin aktivitelerimde oyunlardan kaynaklı bir sıkıntı olmadığına bahse girebilirim. Çevremdeki diğer oyun oynayan insanlara baktığımda herkes tamamıyla normal görünüyor. Yani, bence ortada bir sıkıntı yok.) Benim asıl ele almak istediğim soru, başlıktan da anlamış olduğunuz üzere “biz neden oyun oynuyoruz?” sorusu. Biri bize neden oyun oynadığımızı sorduğunda –aşırı romantik olup şiirsel destanlar döşeyenlerimiz dışında- hemen hemen hepimiz “Çünkü oyun oynamak eğlenceli,” gibi bir cevap veriyoruz. Durup dururken, neden salata değil de börek yediğimizi ya da neden çapraz bulmaca çözdüğümüzü sorgulamıyorsak, neden oyun oynadığımızı da sorgulamıyoruz elbette.


Level / Seçilmiş İçerikler


Level Sayılar