Kış Günlüğü

National Geographic Türkiye / Mart 2017

Yalnızca zamanda donan, buz tutan kış manzaralarında olan bir şeyler var... Ve bir fotoğrafçı bu büyünün peşine düşüyor.

| FOTO HABER | FOTOĞRAFÇININ GÖZÜNDEN
Öykü ve Fotoğraflar:
Barış Koca

Ankara’daki Mogan Gölü’nün güneyi, gölü besleyen akarsular ve bereketli çayırlara ev sahipliği yapar. Ve kış aylarında araziyi buzdan bir örtüyle kaplayan şiddetli rüzgârlar, suları dondurarak ortaya birbirinden güzel buz desenlerinin çıkmasına neden olur. Beyazdan maviye çalan bu fotojenik desenlerin cazibesine kapıldığım bir anda karşıma çıkan kuru dallar her şeyin donduğu bu manzarada yaşamı çağrıştırdı.

Fotoğraf çekerken ruhumun derinliklerinde tek bir soruya yanıt ararım: Bu, beni heyecanlandırıyor mu? Mevsimlerden kışsa ve doğa beyaz giysilerine bürünmüşse, nereye bakarsam bakayım bu soruya yanıtım evet oluyor. Çünkü kar, renkli dünyanın tüm kargaşasını örtüp, geriye bembeyaz bir kanvas bırakıyor. Kar varken yalınlığın güzelliğini görebiliyor ve bundan büyük bir keyif alıyorum. Öyle sade, öyle güzel ki üzerindeki her şeyi büyülü bir varlığa dönüştürüyor.

Bildiğim sokaklar, sokaklar, bildiğim kentler, bildiğim manzaralar doğanın büyülü dokunuşuyla ancak bir masalda olabilecek yerlere dönüşüyor. Ve ben bu dönüşüme her yıl şaşırıyor, hayran kalıyorum. Odysseia’da sirenlerin sesine kapılan denizci misali mevsimin ilk karının düşmesiyle kendimi parklara, dağlara vuruyor, soluğu doğanın koynunda alıyorum. Bu uzun ve dondurucu yolculuklarda elbette kameram da bana eşlik ediyor.

Ayak seslerim karın yumuşak karnında boğuklaşırken, yiyecek bir şeyler bulmak için uğraşan sevimli bir kuş takılıyor objektifime. Kendimi donmuş bir anın içinde yürüyor gibi hissederken ben, yaşam bir anda en dolaysız yoldan beliriyor karşımda; etrafımı saran –ve ellerimi donduran– buzları çözüveriyor. Doğa, döngüsüne hiç durmadan devam ettiğini hatırlatıyor usulca.

Uludağ Etekleri, Alaca Ağaçkakan


Uludağ’ın eteklerinde çekim yaparken incecik bir ses duydum; etrafı kolaçan ederken uzakta kırmızı kuyruğuyla salınan orman alaca ağaçkakanını gördüm. Kamuflajım olmadığı için yanına yaklaşmam imkânsızdı ama neyse ki tripodum yanımdaydı.


Kış Günlüğü İspinoz ve Sakalar


Mogan’daki kar yağışı, rüzgârın da etkisiyle bir kar fırtınasına dönüşmüştü. Ama kuşlar için bu bir engel değil. Çayırda bol bol bulunan dikenli bitkiler kış aylarında ötücü kuşların temel besini olur. Genellikle ispinoz ve sakalar, yırtıcılara karşı kendilerini korumak için bu bitkileri grup halinde ziyaret eder; ama bu defa “cesur yürek” bir saka kendi başına ekmeğinin peşine düşmüş, kara aldırış etmeden oradan oraya uçup dikenli bitkilerin tohumlarını arıyordu.


National Geographic Türkiye / Seçilmiş İçerikler

METROPOL
Ağustos 2017

METROPOL

Toplam nüfusun yarısından çoğunun kentsel alanlarda yoğunlaştığı bir dünyada megakentler, 21. yüz...

BUZDAKİ KRİZ
Temmuz 2017

BUZDAKİ KRİZ

İki makaleden oluşan Antarktika dosyasında, önce kıtanın buzla örtülü yüzeyinde çalışan bilim insanl...

DEHA
Mayıs 2017

DEHA

Bazı beyinler o kadar özel ki dünyayı değiştirebiliyor. Bu sıradışı insanların geri kalan herkese fa...


National Geographic Türkiye Sayılar