Bir Avuç Işık

Atlas / Şubat 2017

FOTOĞRAF: TURGUT TARHAN

Tüm nedenleri yeryüzünün, tüm çağıranları ve davet edilenleri toplanmış gibi bu beyaz sessizlikte. Hangimiz diyebiliriz ki kar çoğaltmıyor ormanı, kökler ve dallarıyla ağaçlar davet etmiyor o beyaz kristal örtüyü ve su kendi özü olanla buluşmaktan mutsuz; doğada bir nesne var mıdır ötekinin varliğı için doğmamış olsun ve bağlanmasın ötekine ? İnsanın doğaya eklenme biçimini, İstanbul'da Belgrad Ormanı'nın bu kesitinde, Padişah 1. Mahmut'un 1750'de yaptırdığı Topuzlu Bent'in oluşturduğu gölete bakarak da düşünebiliriz. Biz o kagır yapının duvarlarını da, ormanı kuşatan, eritip kuçülten başka insan yapılarını da görmüyoruz. Belki de fotorafta olmayanlar şu bir avuç ışıltıyı daha çarpıcı ve düşündürücü kılıyor. Bir görünümü gönül tartısıkla anlamak için, bazen sadeleştirmek gerek sahneyi. Şiirin hası da böyle değil midir; içine aldığı sözcüklerle, dışarıda bıraktıklarını daha çok düşündüren şiir hayali, düş gücünü zirvelere taşıyarak da göz kamaştırmaz mı ?



Atlas / Seçilmiş İçerikler


Atlas Sayılar